Σήμερα βιώνουμε τον απόλυτο φασισμό των Μνημονίων και της εθνικής υποδούλωσης, επειδή οι πολιτικοί τής Μεταπολίτευσης δεν φοβούνται να προδώσουν τον λαό. Αυτό συμβαίνει, γιατί το κράτος τής Μεταπολίτευσης πάντα έλεγχε τις αντιδράσεις αυτού του λαού. Όταν με τη δική του “παράσταση” παράγει τους πρωταγωνιστές τής κοινωνικής αντίδρασης, ευνόητο είναι ότι δεν φοβάται τίποτα.

|
(1η δημοσίευση στις 4/3/2015)
Οι γενιές τού μέλλοντος θα "ξεχάσουν" την προδοσία τού Εφιάλτη.
Ιστορικός αντίστοιχος όρος θα γίνει το όνομα "Καραμανλής"...
...Ο όρος, ο οποίος θα περιγράφει τον κορυφαίο προδότη τής ελληνικής ιστορίας.
Όταν ονομάζεις "Εθνάρχη" έναν τέτοιον άνθρωπο, δεν πρέπει να διαμαρτύρεσαι για Εμφύλιους και Μνημόνια.
Έχει σκεφτεί κάποιος ποια θα μπορούσε να είναι η πιο απαξιωτική βρισιά στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα; ...Η βρισιά με τη μεγαλύτερη απαξιωτική δύναμη - και η οποία δεν πρόκειται να ξεπεραστεί ποτέ - είναι μία και μοναδική ..."ΦΤΩΧΟΜΠΙΝΕΣ". Με αυτόν τον όρο ο Έλληνας σε απαξιώνει απολύτως. Δεν σου δίνει ούτε το ελαφρυντικό τού πάθους ή της αδυναμίας ή ακόμα και της αφέλειας ...Πάθος για κάποιον, ο οποίος ενεργεί εξαιτίας μιας ανθρώπινης αδυναμίας και αφέλειας για κάποιον που παρασύρθηκε και έσφαλε. Η λέξη "Φτωχομπινές" σε απογυμνώνει από κάθε δικαιολογία.

|
Μια φορά κι έναν καιρό...
...ήταν μια πεταλούδα, που τρομοκρατούσε τον πλανήτη.
Μετά απ’ αυτές τις εκλογές τίποτε δεν θα είναι ίδιο πια σε αυτήν τη χώρα.
Το ΤΕΛΟΣ τής Μεταπολίτευσης ήρθε.
Αυτό, το οποίο συμβαίνει με την Ελλάδα, είναι πρωτοφανές και τείνει να γίνει το μεγάλο μυστήριο της σύγχρονης παγκόσμιας οικονομίας. Για κάποιον άγνωστο και μυστηριώδη λόγο η Ελλάδα εμφανίζεται σαν η "πεταλούδα", που, αν κινήσει τα "φτερά" της στο νότιο άκρο τής βαλκανικής χερσονήσου, θα γίνει το αίτιο ενός καταστρεπτικού σεισμού, που θα απειλήσει όλον τον κόσμο. Κάθε φορά που η μικρή Ελλάδα "φταρνίζεται", η παγκόσμια οικονομία "αρρωσταίνει". Η Ελλάδα καθημερινά - με βάση τα διεθνή ΜΜΕ και τις ηγεσίες των μεγάλων κρατών - είτε "απειλεί" με την ασυνέπειά της την παγκόσμια οικονομία με την απόλυτη καταστροφή είτε καλείται με τη θυσία της να τη "σώσει".

|
...μια πραγματική κατάρα για τον ελληνισμό.
Εμφύλιος, Χούντα και ...ΔΝΤ
ήταν τα "δώρα" της στην Ελλάδα...
..."κερασμένα" όλα από τους Αμερικανούς.
Όταν σου δείχνουν το φεγγάρι κι εσύ κοιτάς το δάχτυλο, αν μη τι άλλο εκνευρίζεις αυτούς, οι οποίοι προσπαθούν να σε "βοηθήσουν". Στο προηγούμενο κείμενο —και με αφορμή τον Μελιγαλά— θελήσαμε να "δείξουμε" στον αναγνώστη πως, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο ελληνικός Εμφύλιος, ο οποίος ακολούθησε της γερμανικής Κατοχής ήταν προαποφασισμένος πριν καν εισβάλουν οι Γερμανοί στην Ελλάδα ...Πριν καν πέσει η πρώτη τουφεκιά στην Αλβανία, κάποιοι γνώριζαν ότι λίγα χρόνια μετά η Ελλάδα θα έμπαινε στον χειρότερο εφιάλτη της ...Ένα προμελετημένο έγκλημα κατά του ελληνισμού από εκείνους, οι οποίοι σχεδίαζαν την ευρωπαϊκή μεταπολεμική εποχή πάνω στην καταστροφή που θα είχαν προηγουμένως σκορπίσει οι ΝΑΖΙ σε ολόκληρη την ήπειρο.

|
Η αλήθεια για τη μεγαλύτερη και πιο αιματηρή προβοκάτσια, που έγινε ποτέ στην Ελλάδα.
Ποιους υπηρετούσαν πραγματικά οι δήθεν γερμανόφιλοι Δωσίλογοι και Ταγματασφαλίτες;
Στις 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ του 1944 στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Αθήνα "σκάει" μια είδηση σαν "βόμβα" ...Στον Μελιγαλά ο ΕΛΑΣ νίκησε τους Ταγματασφαλίτες της Πελοποννήσου και οι Πελοποννήσιοι έδωσαν μια πρώτη "προκαταβολή" στους δωσίλογους της περιοχής τους. Οι φήμες, οι οποίες έφταναν στην Αθήνα, ήταν τουλάχιστον ανατριχιαστικές. Οι πολίτες της Πελοποννήσου με τσεκούρια, κόσες και δικράνια ξεπάστρεψαν πολλούς από εκείνους, οι οποίοι λίγες ημέρες πριν —ως συνεργάτες των Ναζί— σκότωναν και ρήμαζαν στη Λακωνία και τη Μεσσηνία ...Ούτε καν με σφαίρες και μαχαίρια ...Με τσεκούρια και δικράνια, για να υποφέρουν, όπως στις ταινίες τρόμου. Μόνον που ο τρόμος εκείνος ήταν πραγματικός και δεν περιοριζόταν στο πανί της κινηματογραφικής αίθουσας ...Ένας τρόμος, ο οποίος πλησίαζε από την Πελοπόννησο σαν "βιαστικό" και απειλητικό "σύννεφο", έτοιμο να "ξεσπάσει" την οργή του πάνω στους λόφους της Πρωτεύουσας.
Κάποιοι ανύποπτοι πολίτες πιθανότατα να άρχισαν να πιστεύουν πως οι δωσίλογοι της Αθήνας είχαν αρχίσει να μετράνε τις μέρες τους. Θα ήταν σχεδόν σίγουροι πως η "dolce Vita" τους —υπό τη χορηγία της Γκεστάπο— τελείωνε γι' αυτούς και τη θέση της θα έπαιρνε η "addio Vita" —υπό τη χορηγία του ελληνικού λαού—. Δεν ήταν περίεργο ένα τέτοιο συμπέρασμα. Ο φόβος, αλλά και ο εκνευρισμός  ήταν πλέον ορατός ανάμεσα στους δωσίλογους. Φαινόταν άλλωστε και στην "ένταση" που υπήρχε στις σχέσεις τους με του Ναζί συνεργάτες τους. Οι πρώην εκλεκτοί των Γερμανών είχαν φτάσει σε σημείο να τους μισούν, επειδή τους "εγκατέλειπαν" ...Οι Γερμανοί, οι οποίοι σιγά-σιγά ετοίμαζαν τα "μπαγκάζια" τους και έδειχναν να μην πολυενδιαφέρονται για το "δράμα" των συνεργατών τους.

|
...Το σύστημα, που νίκησε όλους τους αντιπάλους του, έχασε τη μάχη με τον εαυτό του ...γιατί μόνον η βλακεία είναι ανίκητη.
...Δύο δικά του παιδιά αρκούσαν, για να γκρεμιστεί το πανίσχυρο καθεστώς της μεταπολίτευσης.
...Ό,τι δεν κατάφεραν άπειροι ευφυείς Έλληνες δημοκράτες καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, το κατάφεραν δύο βλάκες μόνοι τους.
Fireplace είναι στα αγγλικά η λέξη "τζάκι". Η έννοια αυτή στα ελληνικά έχει δύο "αναγνώσεις" ...Μία κυριολεκτική και μία μεταφορική ...Μία αυτήν που περιγράφει τη γνωστή εσωτερική εστία φωτιάς και μία αυτήν που υπονοεί την "υψηλή" κοινωνική καταγωγή. Αυτή η δεύτερη ερμηνεία είναι μια ερμηνεία "αργκό" και —όπως αντιλαμβανόμαστε— δεν έχει τη "μετάφρασή" της στην αγγλική γλώσσα, για παράδειγμα. Ένας αγγλόφωνος, ο οποίος μεταφράζει απλά τις λέξεις, καταλαβαίνει μόνον την κυριολεκτική σημασία της λέξεως. Γιατί αναφερόμαστε σ' αυτό; Γιατί αυτό το όνομα ήταν το όνομα ενός ελληνικού ροκ συγκροτήματος στα φοιτητικά καμπ της Μασαχουσέτης ...Ένα ομολογουμένως παράξενο όνομα ...Από τα πλέον παράξενα ονόματα, που έχουμε ακούσει για όνομα ροκ συγκροτήματος.
Από την πρώτη στιγμή που το ακούσαμε μας έκανε εντύπωση και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τον λόγο της ύπαρξής του ...Να καταλάβουμε τον λόγο για τον οποίο μπορεί κάποιοι νέοι να εμπνεύστηκαν ένα τέτοιο όνομα. Πάντα υπάρχει λόγος. Πάντα υπάρχει ένα "μάρκετινγκ" σε τέτοιες περιπτώσεις ...Ένα "μάρκετινγκ", το οποίο συνήθως αποκαλύπτει και τους απόκρυφους στόχους των εμπνευστών του. Δεν χρειάστηκε να σκεφτούμε και πολύ. Σε απλά ελληνικά μιλάμε για απλά "καλόπαιδα", τα οποία είχαν απόλυτη συναίσθηση της κοινωνικής τους "υπεροχής" και αυτήν ήθελαν να "διατυμπανίσουν", προκειμένου να την εκμεταλλευτούν ακόμα πιο πολύ.

|
Ο «φονιάς» της Ιπποκράτους και ο τραβεστί «συνένοχος» της Συγγρού.
Τα μεγάλα «μυστικά» της μεταπολίτευσης.
Τι σχέση έχει ο Μητσοτάκης με τον Αντωνάκη;
Γιατί ο γιος του «κομμουνιστή» Ψυχάρη ανέλαβε σύμβουλος της ΝΔ;
Ποιοι μας οδήγησαν στο ΔΝΤ και την καταστροφή;
Πολλές φορές συνηθίζουμε να λέμε ότι η ζωή "πλέκει" σενάρια, τα οποία είναι αξεπέραστα ακόμα και για τον πιο ευφάνταστο σεναριογράφο. Σενάρια πέρα και πάνω από κάθε ανθρώπινη φαντασία. Ένα τέτοιο ασυναγώνιστο σενάριό της βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας και το οποίο αφορά την πολιτική μας σκηνή. Για άλλη μια φορά μπροστά στα μάτια μας η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία. Από τους χιλιάδες δρόμους της πρωτεύουσας, η ηγεσία της ΝΔ επέλεξε εκείνον τον δρόμο, που η φήμη του την απειλεί με "αποκαλύψεις" ...Εκείνον τον δρόμο, που δημιουργεί επικίνδυνους συνειρμούς ...Εκείνον, που θα έπρεπε να αποφύγει ακόμα κι αν την απειλούσαν με ένα πιστόλι στο "κρόταφο". Από ποιον επιλέχθηκε; Από εκείνον, ο οποίος ήταν αυτός, που θα είχε τη μεγαλύτερη ζημιά από τέτοιου είδους συνειρμούς.

|
Η βλακώδης παρέμβασή του μπορεί να γκρεμίσει ολόκληρη τη Μεταπολίτευση.
Λάθος του, που γύρισε στον «τόπο του εγκλήματος».
..."Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απoλέσαι". Η Μεταπολίτευση μπρος στον βέβαιο "θάνατό" της έχει αρχίσει να πανικοβάλλεται και σε μια τέτοια περίπτωση τα λάθη δεν είναι μακριά. Λάθος της ήταν να εμφανίσει τον πρώην Πρόεδρο σαν αρθρογράφο της Καθημερινής ...Μέγα λάθος ...ειδικά με αυτόν ως πρωταγωνιστή ...και ειδικά αυτήν την ώρα. Γιατί; Γιατί ο Στεφανόπουλος όχι απλά δεν νομιμοποιείται να εμφανίζεται ως εκφραστής λύσεων, αλλά αντίθετα θα έπρεπε να κατηγορείται ως ένας από τους κύριους υπεύθυνους της σημερινής κατάστασης. Στην κυριολεξία είναι ένας "δολοφόνος", ο οποίος δεν θα έπρεπε για κανέναν λόγο να γυρίσει στον τόπο του "εγκλήματος".
Επιπλέον, η προβληματικότητα της επανεμφάνισής του δεν είναι μόνον άστοχη, αλλά παντελώς ακατάλληλη. Εκτός όλων των άλλων υπάρχει και μια πρακτική αδυναμία, για να μας πείσει πως είναι αυθόρμητη αυτή η επανεμφάνιση. Στην ηλικία που είναι ο Στεφανόπουλος —και με τα εγκεφαλικά επεισόδια που έχει υποστεί— δεν είναι σε θέση όχι άρθρο "συμβουλευτικό" για τον λαό να "υπογράψει", αλλά ούτε να μας διαβεβαιώσει αν πηγαίνει ή αν έρχεται από την τουαλέτα ...Ως εκ τούτου, μάλλον ατύχησαν αυτοί, οι οποίοι του "έγραψαν" το άρθρο" και το "υπέγραψαν" για λογαριασμό του.

|
Αμετανόητος κομματάνθρωπος, ανεπαρκής πρόεδρος και κακός άνθρωπος ...μέχρι τέλους.
Αυτό, το οποίο είδαμε στη Θεσσαλονίκη την 28η Οκτωβρίου, ήταν το φυσικό αποτέλεσμα μιας μεγάλης "κατάχρησης". Μιας ακόμα "κατάχρησης" τού σε πολλές αμαρτίες περιπεσόντα πολιτικού κόσμου. Η άμεση συνέπεια μιας από τις άπειρες "καταχρήσεις" που έχει κάνει ο πολιτικός κόσμος της μεταπολίτευσης. Σε φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο. Γιατί; Γιατί θεωρητικά έχει φροντίσει γι' αυτό ο νομοθέτης ...Ο σοφός νομοθέτης και συντάκτης ενός σοφού συνταγματικού νόμου ...Του συνταγματικού νόμου, ο οποίος προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά του Προέδρου της Δημοκρατίας ...Του προσώπου, που θα ενσαρκώσει αυτόν τον θεσμό της Ελληνικής Πολιτείας ...Του προσώπου, που θα είναι "ένα" με τον λαό ως "άριστος" πολίτης και όχι "απέναντι" από τον λαό σαν "πρώτος" εξουσιαστής.

|
Τα μεγάλα καράβια βουλιάζουν από μικρές τρύπες.
Τα διαρκή εγκλήματα των Προέδρων της Δημοκρατίας της μεταπολίτευσης.
Βλέποντας κάποιος τον πανικό των Βρυξελών, που, ως νέοι κονκισταδόρες κατακτητές, "απαιτούν" ακόμα και τη γραπτή "συναίνεση" των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο καταστροφικό Μνημόνιο, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα πραγματικά δεδομένα μιας αληθινής τραγωδίας: Την τραγωδία της κατάλυσης του Συντάγματος της μόνον κατ’ όνομα πλέον Ελληνικής Δημοκρατίας. Καταλύεται το Σύνταγμα και ο ρόλος των κομμάτων μέσω αυτής της απαίτησης των ξένων επικυρίαρχων. Καταργείται ο ρόλος της αντιπολίτευσης και μέσα από αυτήν υπονομεύεται ο συνολικός ρόλος της Βουλής. Γιατί; Γιατί μια κομματική ηγεσία πιέζεται από εξωτερικούς και μη θεσμικούς παράγοντες να "δεσμευτεί", ώστε να μην εκτελέσει το καθήκον της και ταυτόχρονα αυτή η "δέσμευσή" της μεταφέρεται παράνομα και στη Βουλή.

|
Πώς μια μεγάλη αλήθεια ...όσο ένας «ελέφαντας» μπορεί να κρυφτεί πίσω από μια «μαργαρίτα» ελάχιστων λέξεων;

Πώς μια λεκτική «αφέλεια» μπορεί να αποκρύπτει μια εσκεμμένη αθλιότητα;

Ο προϋπολογισμός, ο οποίος ψηφίστηκε αυτές τις μέρες στη Βουλή, έρχεται να επιβεβαιώσει τις χειρότερες προβλέψεις για το μέλλον των Ελλήνων. Κυρίως επιβεβαιώνει αυτό, το οποίο συνηθίζεται πλέον να λέγεται ευρέως και είναι ότι …"η σημερινή γενιά των Ελλήνων θα είναι η πρώτη, που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη". Αυτό και μόνον να το πει κάποιος, είναι λάθος.

|
Η γενιά, που τα «έφαγε» όλα και χρεωκόπησε το κράτος.

Η γενιά, που, για να σωθεί η ίδια, ...«πούλησε» τα παιδιά της στο ΔΝΤ.

…"Ξέρεις ποιος είναι αυτός ρεεεε; Ρε...ξέρεις ποιον έσπρωξες; Ρε...ξέρεις ποιου τα στοιχεία ζήτησες για εξακρίβωση;" …φώναξε ένας "δημοκράτης" των Εξαρχείων σε κάποιον νεαρό αστυνομικό, ο οποίος τόλμησε να ελέγξει τον προκλητικό Παπαχρήστο. Ένας εμφανώς κρατικοδίαιτος και άρα επαγγελματίας "δημοκράτης" έκανε αυτό, το οποίο κάνουν συνήθως όλοι οι όμοιοί του στη μεταπολίτευση. Άσκησε το πιο δημοφιλές σπορ των "αριστερών" στην "αριστερή" μεταπολίτευση. Το σπορ της εκ του ασφαλούς "απείθειας" προς την εξουσία.

|
Να τους χαιρόμαστε τους αυτόκλητους "προστάτες" των εθνικών και κοινωνικών δικαίων μας. Οι ΠΑΠΑ-ΚΑΡΑ-ΓΚΙΟΖΗΔΕΣ του ασφαλιστικού.
Ζούμε σε καιρούς δύσκολους και επικίνδυνους. Επικίνδυνους για όλους. Ακόμα και γι' αυτούς, που συνιστούν κίνδυνο για όλους τους υπολοίπους. Ακόμα και για τα κόμματα που μας προδίδουν —τόσο ως εργαζόμενους όσο και ως Έλληνες—. Ο χρόνος "τρέχει" με υπερβολικές ταχύτητες και αυτό τους απειλεί, εφόσον τους αποκαλύπτει. Μιλάμε για ανθρώπους καραγκιόζηδες. Μιλάμε για φασίστες, οι οποίοι μπήκαν στη Βουλή της Δημοκρατίας και την "αρρώστησαν". Μιλάμε κανονικά για χαφιεδομάγαζα επαγγελματιών, τα οποίοι εκτελούν "συμβόλαια" για μαζικά κοινωνικά εγκλήματα. Μιλάμε κανονικά για "πατερίτσες" του εγκληματικού και προδοτικού δικομματισμού. Μιλάμε για τα φασιστικά άκρα, τα οποία μπαίνουν στη Βουλή ως ΚΚΕ και ΛΑΟΣ.

|
Απόσπασμα από το βιβλίο του Παναγιώτη Τραϊανού με τίτλο:
ΑΛΕΞΗΣ, η σφαίρα που θα σκοτώσει την μεταπολίτευση

Για να δημιουργήσεις ένα "χωνί" συγκέντρωσης της γενικής κοινωνικής δυσαρέσκειας και της "στοχευμένης" εκτόνωσής της, πρέπει να έχεις έναν αντιστοίχου μεγέθους μηχανισμό. Έναν τεράστιο μηχανισμό, ο οποίος να ελέγχεται από τους φασίστες της Αθήνας, αλλά να φτάνει μέχρι το τελευταίο χωριό της επικράτειας. Έναν μηχανισμό, ο οποίος πρέπει να εκτείνεται σε όλα τα μήκη, τα πλάτη αλλά και τα "βάθη" της κοινωνίας. Έναν μηχανισμό, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να δίνει "γραμμή" στο σύνολο της κοινωνίας και να μπορεί ν' αναλαμβάνει να "εκφράζει" τη γενική δυσαρέσκεια την κοινωνίας.
Η παραδοσιακή Δεξιά είχε τέτοιον μηχανισμό και ήταν η εκκλησία. Η εκκλησία τής παρείχε τη δυνατότητα να ελέγχει το σύνολο του πληθυσμού και να "κατευθύνει" τη δυσαρέσκεια όπου βόλευε.

|
Οι φοιτητές ήταν το πιο μεγάλο μυστικό του σχεδιασμού της μεταπολίτευσης. Σ' αυτούς βασίστηκε ο φασισμός για την επιβίωσή του. Ήταν χρήσιμοι για το σύστημα και τους χρησιμοποίησε τέλεια. Ήταν χρήσιμοι, γιατί ήταν η μόνη κοινωνική ομάδα που μπορούσε να μπει σε μια ανούσια και ακίνδυνη για το σύστημα σύγκρουση με την αστυνομία. Μια σύγκρουση του τύπου ..."κουβέντα να γίνεται". Γιατί; Διότι απλούστατα δεν ήταν εργαζόμενοι και δεν είχαν συγκεκριμένα οικονομικά αιτήματα. Δεν είχαν ομοιογενή ταξικά χαρακτηριστικά και άρα δεν είχαν επίσης συγκεκριμένα ταξικά αιτήματα. Δεν είχαν τριβή με τις φασιστικές εξουσίες της γραφειοκρατίας, γιατί απλούστατα δεν είχαν καθημερινή οικονομική δραστηριότητα.

|
Το σύνολο της αθλιότητας και του φασισμού της μεταπολίτευσης βρίσκεται σε ένα πολύ απλό "τρικ". Ο ελληνικός λαός πίστεψε ότι η πτώση της Χούντας τον οδήγησε στη δημοκρατία, ενώ αυτό δεν συνέβη ποτέ. Γιατί; Διότι δεν γνώριζε τι σημαίνει δημοκρατία. Δεν έζησε ποτέ σε δημοκρατία, ώστε να την αναγνωρίζει. Φυσικό ήταν να εκλάβει τη μικρή "δόση" παπανδρεϊκής ασυδοσίας

|
Κορυφή σελίδας
Κορυφή σελίδας