Α’ ΜΕΡΟΣ (Το Β’ ΜΕΡΟΣ βρίσκεται εδώ:)
Ο αγγλοσαξονισμός «πεθαίνει» και μαζί του τελειώνει η ατλαντική περίοδος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Θα ξεκινήσουμε αυτό το κείμενο με μια ερώτηση γνώσης, που μοιάζει με τις γνωστές σπαζοκεφαλιές. Τι σχέση μπορεί να έχει μια θεωρία, όπως ο δαρβινισμός, μια εταιρεία βιοτεχνολογίας, όπως η Monsanto και μια εταιρεία της φόρμουλα 1, όπως η Virgin, με τον μυθικό αντιήρωα Ανταίο; Και όμως υπάρχει σχέση —αν βέβαια υπάρχει η κατάλληλη γνώση και η ανάλογη συνδυαστική ικανότητα—, που να μπορεί να τα συνδέσει όλα αυτά μεταξύ τους. Όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους, γιατί αποτελούν διαφορετικές εκφράσεις μιας κοινής νοοτροπίας, η οποία είναι κυρίαρχη τους τελευταίους αιώνες και μαστίζει την ανθρωπότητα σαν μια θανατηφόρος αρρώστια. Την αρρώστια του αγγλοσαξονισμού. Μια πραγματική κοινωνική "αρρώστια", η οποία έχει προ πολλού ξεπεράσει τα εθνικά όρια της Αγγλίας. Μια πραγματική ύβρις προς τον Θεό και τον άνθρωπο. Τα συμπτώματα αυτής της "αρρώστιας" θα αναζητήσουμε.
Β’ ΜΕΡΟΣ (Το Α’ ΜΕΡΟΣ βρίσκεται εδώ:)
Ο "χρήσιμος" Έρασμος.
Ο Έρασμος ήταν κι αυτός ένας "επιστήμονας" τύπου Δαρβίνου. Ανύπαρκτος, με ανύπαρκτο έργο. Το σύστημα τον έκανε διάσημο, απλά για να μην γίνει κανένας άλλος. Το σύστημα ήταν αυτό το οποίο είχε όφελος από το έργο του και όχι η κοινωνία. Η κοινωνία μπορεί να είχε ανάγκη τον Πλάτωνα, αλλά όχι έναν πλατωνιστή. Είχε ανάγκη τη σκέψη του Πλάτωνα και των υπόλοιπων Ελλήνων φιλοσόφων και όχι την "ανέξοδη" κριτική κάποιου χριστιανού, ο οποίος απλά τους είχε διαβάσει όλους αυτούς. Και αυτός, όπως οι Αγγλοσάξονες, διακρίθηκε μέσω του "δανεισμού". Ό,τι ειπώθηκε από αυτόν —και έχει μια στοιχειώδη αξία— ανήκει στην ελληνική φιλοσοφία, η οποία είναι απόλυτα εχθρική με τον ιουδαϊσμό της χριστιανικής κοινωνίας.
Λάθος της Ευρώπης που εμπιστεύτηκε τη Γερμανία. Όλοι μας νομίζαμε ότι είχαμε απέναντί μας μια Γερμανία που ήθελε να γίνει ευρωπαϊκή, ενώ στην πραγματικότητα είχαμε μια Γερμανία που ήθελε να ξαναδοκιμάσει να κάνει την Ευρώπη γερμανική.
Το εβραϊκό 4ο Ράιχ θα νικηθεί στην Ελλάδα.
Η Γερμανία και όχι η Ελλάδα είναι ο αθενής «κρίκος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Διαβάζοντας κάποιος τον τίτλο του άρθρου, θα αναρωτηθεί - και μάλιστα ευλόγως - για τη διανοητική μας κατάσταση. Πιστεύουμε αυτά τα οποία λέμε ή μήπως βρισκόμαστε υπό την επήρεια ουσιών; Είναι δυνατόν το "τέρας" του Ρήνου να αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την Ευρωπαϊκή Οικονομία και όχι ο μεγάλος "ασθενής" του Αιγαίου; Είναι δυνατόν ο Βορειοευρωπαίος "ροδαλός" γίγαντας να είναι ο ασθενής "κρίκος" της Ε.Ε. και όχι ο "χλωμός" νάνος των Βαλκανίων; Είναι δυνατόν να απειλείται το "τρένο" της Ευρώπης από την πολυδιαφημισμένη τευτονική "μηχανή" του και όχι από το καθυστερημένο "βαγόνι" της ουράς;
Συμμαθητές, Συμφοιτητές, Ανεπάγγελτοι, Άεργοι
...Μοιραίοι.
Ο πρώτος μάς πρόδωσε και ο δεύτερος ανέλαβε να σβήσει τα «ίχνη» του.
...Μήπως την Προδοσία ακολουθεί Πραξικόπημα;
Αυτά, τα οποία συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, είναι πρωτοφανή και εξόχως επικίνδυνα. Έχουν βάλει τον λαό ν' αναζητά τη σωτηρία του ανάμεσα σε προδοτικές ηγεσίες και ετοιμάζονται να τον "κατακρεουργήσουν". Για να καταλάβει κάποιος την επικινδυνότητα της κατάστασης, αρκεί να πούμε ότι —κατά τη γνώμη μας— ο Σαμαράς σήμερα είναι πιο επικίνδυνος από τον Παπανδρέου. Γιατί; Γιατί ο Παπανδρέου, ό,τι ήταν να κάνει εις βάρος των Ελλήνων, το έχει ήδη κάνει. Μας πρόδωσε ως λαό, παρέδωσε την πατρίδα μας στους κατακτητές και το μόνο που τον ενδιαφέρει τώρα είναι να σώσει το "τομάρι" του. Έκανε ό,τι είχε να κάνει και το μόνο που τον απασχολεί τώρα είναι να καταφέρει να "διαφύγει" με ασφάλεια από τον τόπο του εγκλήματος ...Να μην αφήσει "κενά" πίσω του, τα οποία θα επιτρέπουν στους Έλληνες να τον καταδιώξουν νομικά, είτε εντός είτε εκτός Ελλάδας.
Ο Σαμαράς, αντίθετα, δεν έχει τέτοια προβλήματα και ως εκ τούτου είναι αρκετά "φρέσκος" για ν' αναλάβει μια εξίσου προδοτική δράση. Σήμερα είναι πιο επικίνδυνος από τον Γιωργάκη, γιατί, προκειμένου ν' αναλάβει την Πρωθυπουργία, μπορεί να βάλει "υποθήκες" εις βάρος του ελληνικού λαού.
















