Πώς θα είναι η τελευταία Επανάσταση των ανθρώπων;
Πώς θα συμμετάσχει σε αυτήν το ΕΑΜ Β’;
Παρατηρώντας κάποιος τις διεθνείς εξελίξεις, εύκολα θα διαπιστώσει ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο κρίσιμη κατά την οποία αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις, που αφορούν το μέλλον της ανθρωπότητας συνολικά. Στην πραγματικότητα το σύστημα έχει αρχίσει να καταρρέει. Παντού έχουν αρχίσει να εκδηλώνονται σημάδια της σήψης του. Σύντομα θ' αρχίσουμε και πάλι να συζητάμε για έννοιες και ιδέες, οι οποίες μερικά χρόνια πριν θα φαίνονταν αναχρονιστικές και ως εκ τούτου ξεπερασμένες.
Ποιος θα φανταζόταν πριν μια δεκαετία —στην εποχή των χρηματιστηριακών παχιών "αγελάδων"— ότι θα φτάναμε και πάλι να μιλάμε για επαναστάσεις; …Ότι θα φτάναμε και πάλι να μιλάμε για αγώνα επιβίωσης; …Για πάλη των τάξεων; …Για δικαίωμα στην εργασία; …Για δικαίωμα στην ασφάλιση; Όλα αυτά όχι απλά τα θεωρούσαμε δεδομένα, αλλά ούτε καν τα εκτιμούσαμε ως πολύτιμα κεκτημένα. Τώρα, που, υπό τις εντολές της νεοναζίστριας Μέρκελ, τα χάνουμε ένα-ένα, καταλαβαίνουμε το πόσο πολύτιμα ήταν.
«Μαζί τα φάγαμε» και ... «Μαζί θα ζήσουμε».
«Μας αποκάλυψε» και... θα τον «αποκαλύψουμε».
Μελετώντας κάποιος την κατ’ εξακολούθηση προκλητική συμπεριφορά του Πάγκαλου, αν μη τι άλλο θα απορέσει με τα "ευρήματα" της μελέτης του. Για τον νεοταξίτη μπιλντεμπεργκιανό Πάγκαλο είναι τουλάχιστον παράλογο ν’ αποκαλεί φοιτητές του "κώλου" τους φοιτητές του LSE. Για έναν πολιτικό, ο οποίος εκλέγεται από τις ψήφους των πολιτών, είναι τουλάχιστον παράλογο να τους αποκαλεί δημοσίως "ζώα". Για έναν "σοσιαλιστή", ο οποίος έφαγε γλυκό ψωμάκι, διορίζοντας οπαδούς του στο δημόσιο, είναι τουλάχιστον παράλογο να τους αποκαλεί άχρηστους. Για έναν γιο και εγγονό στρατιωτικών –ο οποίος δηλώνει μάλιστα περήφανος γι’ αυτούς— είναι τουλάχιστον παράλογο να χαρακτηρίζει τους στρατιωτικούς "αντιπαραγωγικούς". Για έναν πατέρα μιας δημοσίου υπαλλήλου είναι τουλάχιστον παράλογο να ισχυρίζεται ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι κοπρίτες. Τέλος, για έναν άνθρωπο, ο οποίος ψήφισε υπέρ του ΔΝΤ και θα έπρεπε να "γλύφει" έναν εξοργισμένο λαό, είναι τουλάχιστον παράλογο να βγαίνει και να τον προκαλεί, λέγοντας το περίφημο …"μαζί τα φάγαμε".
Το αυθεντικό κίνημα κατά των ΔΙΟΔΙΩΝ κινδυνεύει.
Ετοιμάζουν ένα σταλινικό ΠΑΜΕ για να το καπελώσουν.
Είναι πλέον βέβαιον ότι το κίνημα των διοδίων έχει αρχίσει να ενοχλεί τους "άνωθεν" και απόδειξη αυτού είναι ότι αναγκάζονται εσπευσμένα να χρησιμοποιήσουν τα μεγάλα "μέσα". Είναι έτοιμοι να αμολήσουν, εναντίον του κόσμου που αντιδρά, τα πιο επικίνδυνα "σκυλιά" που διαθέτουν. Τους γνωστούς ΚΚΕδες …Τα γνωστά παρασιτικά, ανεπάγγελτα, άεργα και προβοκατόρικα κομμούνια …Τους επαγγελματίες χαφιέδες του παρακράτους και της Νέας Τάξης. Μέχρι τώρα πίστευαν ότι το κίνημα θα "ξεφουσκώσει" και δεν το αντιμετώπιζαν με ιδιαίτερη σοβαρότητα. Αυτό όμως δεν συνέβη και τώρα αναγκάζονται ν' αλλάξουν τη συμπεριφορά τους. Λείπουν σοβαρά χρήματα από το ταμείο του Μπόμπολα και αυτό δεν είναι διατεθειμένος να το επιτρέψει να συνεχίσει να συμβαίνει. Λείπουν χρήματα από τον Μπόμπολα και όταν λείπουν χρήματα από αυτόν λείπουν και από την Goldman Sachs.
Απόσπασμα από παλαιότερο κείμενο του Παναγιώτη Τραϊανού
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία είναι αυτό της διαφθοράς. Οι δημόσιοι υπάλληλοι τα «παίρνουν». Δεν φτάνει που τις περισσότερες φορές δεν εργάζονται αλλά και τις λίγες φορές που το κάνουν το «πουλάνε» στους πολίτες ως έξτρα παροχή η οποία πρέπει να πληρωθεί ανάλογα.
Και σε αυτό το σημείο για εμάς τα πράγματα είναι απλά. Το ΠΑΣΟΚ κάποτε την απιστία προς την υπηρεσία την είχε τοποθετήσει στο επίπεδο του πλημμελήματος. Το αποτέλεσμα; Τραγικό. Αποθρασύνθηκαν οι «κότες» και βούτηξαν με το κεφάλι στο «καλαμπόκι». Η Ν.Δ αμέσως μετά την νίκη της στις εκλογές μετέτρεψε το αδίκημα της απιστίας από πλημμέλημα σε κακούργημα. Το αποτέλεσμα; Ανύπαρκτο. Δεν μειώθηκε η διαφθορά. Γιατί; Γιατί στο μεταξύ οι «κότες» είχαν γίνει «βόδια».
Απόσπασμα από το βιβλίο του Παναγιώτη Τραϊανού με τίτλο:
ΑΛΕΞΗΣ, η σφαίρα που θα σκοτώσει την μεταπολίτευση
ΑΛΕΞΗΣ, η σφαίρα που θα σκοτώσει την μεταπολίτευση
Για να δημιουργήσεις ένα "χωνί" συγκέντρωσης της γενικής κοινωνικής δυσαρέσκειας και της "στοχευμένης" εκτόνωσής της, πρέπει να έχεις έναν αντιστοίχου μεγέθους μηχανισμό. Έναν τεράστιο μηχανισμό, ο οποίος να ελέγχεται από τους φασίστες της Αθήνας, αλλά να φτάνει μέχρι το τελευταίο χωριό της επικράτειας. Έναν μηχανισμό, ο οποίος πρέπει να εκτείνεται σε όλα τα μήκη, τα πλάτη αλλά και τα "βάθη" της κοινωνίας. Έναν μηχανισμό, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να δίνει "γραμμή" στο σύνολο της κοινωνίας και να μπορεί ν' αναλαμβάνει να "εκφράζει" τη γενική δυσαρέσκεια την κοινωνίας.
Η παραδοσιακή Δεξιά είχε τέτοιον μηχανισμό και ήταν η εκκλησία. Η εκκλησία τής παρείχε τη δυνατότητα να ελέγχει το σύνολο του πληθυσμού και να "κατευθύνει" τη δυσαρέσκεια όπου βόλευε.
Η Νέα Τάξη των Πραγμάτων, αν επιβληθεί στον κόσμο, θ' αποτελεί το πλέον τραγικό συμβάν στη μακραίωνη ιστορική πορεία της ανθρωπότητας. Γιατί; Γιατί θ' αποτελεί την οριστική κι αμετάκλητη ήττα της ανθρώπινης εξυπνάδας από την ανθρώπινη βλακεία. Μια ήττα που θα αφορά το γενικό επίπεδο και το σύνολο της ανθρωπότητας και όχι κάποια συγκεκριμένα πολιτισμικά μοντέλα σε κάποιες γνωστές ή άγνωστες "γωνιές" του πλανήτη.
Ό,τι κέρδισε ως σύνολο η ανθρωπότητα από τους καρπούς των κόπων των ευφυών παιδιών της, θα γίνει ένα "λάφυρο", που θα το μοιραστούν μεταξύ τους οι πλέον βλάκες που γεννήθηκαν πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη. Ένα "λάφυρο", που θα οδηγήσει τα δισεκατομμύρια των απλών ανθρώπων στην απόλυτη οικονομική εξαθλίωση …και το ακόμα χειρότερο, θα τους οδηγήσει στην επίσης απόλυτη πνευματική εξαχρείωση.


















