Ένα σπίρτο ο Μαρκογιαννάκης, ένα σπίρτο ο Κιλτίδης... και δυστυχώς κανένα άλλο.
Άδειο το «κουτί» της Δημοκρατικής Συμμαχίας.
Αυτό, το οποίο συνέβη με το Μητσοτακέικο είναι πρωτοφανές στα παγκόσμια πολιτικά χρονικά. Η απόλυτη πολιτική "φούσκα". Ποτέ και κανένα άλλο πολιτικό "τζάκι" δεν "ξηλώθηκε" τόσο απόλυτα και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα όσο αυτό. Μιλάμε για γκρέμισμα, που οδηγεί στο βάραθρο, χωρίς κανένα ενδιάμεσο σημείο στήριξης. Απ' όπου κι αν "πιάνονται" ή προσπαθούν να "πιαστούν", καταρρέει μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Στην κυριολεξία …"πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις". Ό,τι ισχυρίζονται και τους βολεύει, έρχεται μέσα σε λίγο χρόνο η πραγματικότητα και τους το διαλύει. Ένας πραγματικός εφιάλτης, που δεν τελειώνει. Ένας εφιάλτης, ο οποίος "ρουφάει" ολόκληρη την οικογένεια στον πάτο της κοινωνίας.

|
...είναι άκυρες οι εκλογές όπου δεν υπήρχε συμμετοχή άνω του 50+1%.
Η νομική επιστήμη είναι μια επιστήμη της λογικής, η οποία μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τα μαθηματικά. Γιατί μοιάζει; Γιατί με "πράξεις" μπορεί να παράγει "αποτελέσματα". Στα μαθηματικά το 3, για παράδειγμα, είναι ένα αποτέλεσμα, το οποίο παράγεται με πολλούς τρόπους και όχι μόνον με έναν. 3=2+1, αλλά και 4-1 και 9/3, αλλά και 3*1 κλπ.. Άπειροι διαφορετικοί συνδυασμοί αριθμών και πράξεων μπορούν να παράγουν ένα κοινό αποτέλεσμα. Το ανάλογο μπορεί να γίνει και στην επιστήμη της νομικής με τους νόμους στη θέση των αριθμών. Στο Σύνταγμα, για παράδειγμα, υπάρχει το άρθρο 14, το οποίο διασφαλίζει το δικαίωμα του ανθρώπου στην έκφραση. Άρθρο 14.1. Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους. Το Σύνταγμα διασφαλίζει αυτό το δικαίωμα με ένα άρθρο του. Το διασφαλίζει απόλυτα.

|
Άκυρες οι εκλογές όπου η αποχή ξεπέρασε το 50+1%
Η δεύτερη Κυριακή των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών δεν δίνεται για "πλάκα". Ο δεύτερος γύρος των εκλογών δεν δίνεται ως ευκαιρία στους πολίτες ν' απολαύσουν ένα δεύτερο Weekend στις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Η δεύτερη Κυριακή έχει ένα και μόνον νόημα. Να εξασφαλιστεί πάση θυσία αυτό, το οποίο τις περισσότερες φορές δεν εξασφαλίζεται στην πρώτη Κυριακή. Να εξασφαλιστεί η απόλυτη πλειοψηφία, προκειμένου να προκύψουν αδιαμφισβήτητοι νικητές των εκλογών. Ο λόγος γι' αυτήν την "απαίτηση" είναι απλός. Η εξουσία, την οποία διαχειρίζονται οι τοπικοί άρχοντες, είναι προσωποκεντρική και ως εκ τούτου απαιτείται για τη λήψη της η απόλυτη πλειοψηφία. Οι πολίτες για Περιφερειάρχη ψηφίζουν και όχι για περιφερειακή "κυβέρνηση". Για Δήμαρχο ψηφίζουν οι πολίτες και όχι για δημοτική "κυβέρνηση".

|
Αν είναι λάθος, γιατί την φοβάται τόσο πολύ η εξουσία;
Αν η αποχή δεν συμφέρει την δημοκρατία, γιατί ουρλιάζουν οι φασίστες;
Qui bono; Μέσα σ' αυτόν τον απλό και σύντομο νομικό όρο κρύβεται μια ολόκληρη μεθοδολογία σκέψης. Μια μεθοδολογία σκέψης, η οποία για τη νομική επιστήμη έχει σχεδόν "θρησκευτική" σημασία. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό, εφόσον η νομική επιστήμη είναι μια επιστήμη της λογικής και ως εκ τούτου, όταν αναζητεί την αλήθεια, ακολουθεί πολλούς "δρόμους" και όχι μόνον τον δρόμο των στοιχείων και των αποδείξεων …Όλους τους δρόμους, οι οποίοι μπορούν να την οδηγήσουν προς την αλήθεια, εφόσον αυτό είναι το ζητούμενο. Το μοναδικό ζητούμενο. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι, όταν τα στοιχεία δεν σε βοηθάνε για την αποκάλυψη της αλήθειας, ακολουθείς τον δρόμο της λογικής. Όταν αναζητάς τον δολοφόνο ενός πλούσιου ανθρώπου, χωρίς να έχεις κανένα στοιχείο υπόψη σου, ξεκινάς από τη λογική. Εκεί μπαίνει ο όρος Qui Bono. Qui Bono από τον φόνο; Ποιος έχει κέρδος από τον φόνο;

|
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μεταλλάσσεται σε ένα «Άουσβιτς» για τους λαούς της Ευρώπης.
Γιατί οι σύγχρονοι Nazi-μενς επιδιώκουν την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισσαβόνας;
Ποιοι προσπαθούν να μετατρέψουν το κοινό ευρωπαϊκό «σπίτι» σε ένα νέο «στρατόπεδο συγκέντρωσης» για τους λαούς της Ευρώπης;
Καθημερινά βλέπουμε παράδοξα πράγματα. Βλέπουμε την Ευρώπη των "άχρηστων" να βυθίζεται στην ανικανότητα και τα χρέη και την "Άρεια" Γερμανία να "καλπάζει". Βλέπουμε τα ευρωπαϊκά κράτη να βυθίζονται στην ανικανότητα και τη διαφθορά και τη Γερμανία να αναπτύσσεται, επειδή είναι "ικανή" και "αδιάφθορη". Τόσο "ικανή" και "αδιάφθορη", που καθημερινά ασχολείται με το να κατηγορεί τους ανίκανους και διεφθαρμένους …Τους "απείθαρχους" …Τους ανήθικους "απείθαρχους", οι οποίοι αναγκάζουν τους ηθικούς και πειθαρχημένους να σκεφτούν μέχρι και την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Τη Συνθήκη, η οποία στην πραγματικότητα υποκαθιστά το εγκαταλειφθέν "Σύνταγμα της Ευρώπης".

|
Το «Σχέδιο Καλλικράτης», ο νόμος περί Ιθαγένειας και η καταγραφή του δημοσίου κεφαλαίου είναι κομμάτια από το ίδιο «πάζλ». Κάποιοι μεθοδεύουν την διάλυση του ελληνικού κράτους. Τελικός τους στόχος η «απόσχιση» της Κρήτης.
Ποιος είπε ότι η κυβέρνηση του Giorgo Papandreou δεν εργάζεται; Εργάζεται ...και μάλιστα πυρετωδώς. Το θέμα είναι να γνωρίζεις τι κάνει και βέβαια για ποιους εργάζεται. Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν, υπέρ της αναγνώρισης τουρκικής μειονότητας στη Θράκη κλπ.; Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος ως υπουργός εξωτερικών χρηματοδότησε αφειδώς και παρανόμως όλες τις ανθελληνικές ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στη χώρα; Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος έφτασε στην πρωθυπουργική θέση, "χρωστώντας" σε Πακιστανούς και Αφρικανούς τη δυνατότητά του να τη διεκδικήσει; Για ποιους μπορεί να εργάζεται ένας εβραϊκής καταγωγής Αμερικανός υπήκοος, που παριστάνει τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας;

|
Ο πρώτος ιδιωτικός πόλεμος της ιστορίας. Αυτοί που κέρδισαν όλες τις μάχες θα χάσουν τον πόλεμο. Η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ και τα εγκλήματά της κατά της ανθρωπότητας.
Όταν το 1991 ο Τζώρτζ Μπους ο πρεσβύτερος επιτέθηκε στο Ιράκ και προσπάθησε να θεμελιώσει τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, στην πραγματικότητα προκάλεσε έναν Παγκόσμιο Πόλεμο. Έναν πόλεμο πρωτοφανή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Έναν παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος μπορεί να μην είχε το προκλητικό αίμα των προηγούμενων πολέμων, αλλά οι συνέπειές του ήταν εξίσου άσχημες για όλους τους λαούς. Έναν παγκόσμιο πόλεμο οικονομικό, του οποίου οι συνέπειες μπορεί να μην άφησαν πίσω τους νεκρούς, ακρωτηριασμένους και ερείπια, αλλά σε κάθε περίπτωση ήταν εξίσου ολέθριες τόσο για τους λαούς όσο και για το ίδιο το περιβάλλον.

|
Κορυφή σελίδας
Κορυφή σελίδας